W warunkach klimatu naszego kraju w budynkach inwentarskich owce muszą spędzać ponad pół roku. Mimo dużej odporności tych zwierząt na niskie temperatury, inne czynniki klimatyczne jak opady, wysoka wilgotność powietrza i wiatr, wywołują znaczne ochłodzenie organizmu i dużą utratę ciepła. Szczególną rolę spełniają w okresie wykotów i po strzyży. Budynki inwentarskie stanowią więc istotny element kształtujący środowisko owiec w okresie zimowym. Ponieważ tych obiektów nie ogrzewa się, o mikroklimacie panującym wewnątrz pomieszczenia decydują zwierzęta przez oddawanie ciepła, wydalanie wody, wydychanie CO2 i innych gazów. Zatem mikroklimat pomieszczenia inwentarskiego możemy zdefiniować jako zespół cech fizycznych, chemicznych i biologicznych przestrzeni obudowanej przegrodami (ściany, sufit, podłogi), które oddziałują bezpośrednio na zwierzę. Głównymi składnikami klimatu w budynku inwentarskim są: temperatura i wilgotność powietrza, szybkość ruchu powietrza, ciepłochronność legowisk, ochładzanie, stopień zanieczyszczenia powietrza, wreszcie oświetlenie i nasłonecznienie.