Gleby te zajmują w Polsce bardzo dużą powierzchnię, około 76% ogólnego obszaru kraju. Gleby bielicowe powstały pod lasami iglastymi przy wyraźnej przewadze przesiąkania wody w głąb profilu nad parowaniem. Na powierzchni gleby gromadzi się warstwa ściółki leśnej. Podczas jej rozkładu powstają różne kwasy, a w tym i kwasy próchnicowe. Rozpuszczają one związki zasadowe i wraz z nimi są wymywane do głębszych warstw gleby. Gleba traci w górnej warstwie wapń, magnez i potas, a ze wzrostem zakwaszenia po rozpadzie minerałów glinokrzemianowych - również żelazo i glin, które gromadzą się w głębszych warstwach profilu gleby.

Gleba bielicowa odznacza się charakterystyczną budową profilu o wyraźnie zróżnicowanych poziomach: poziom górny - jasnoszary, o nieznacznej ilości próchnicy poziom wymywania -prawie biały; poziom wmywania - brunatny lub rdzawy i skała macierzysta. Dolny poziom gleby bielicowej często bywa silnie zbity i tworzy twardą warstwę, nazywaną rudawcem lub orsztynem. Gruba warstwa orsztynowa jest szkodliwa dla roślin, gdyż utrudnia korzeniom normalny rozwój i zatrzymuje przesiąkanie wody opadowej. W profilach gleb bielicowych trwale i silnie uwilgotnionych wvstępuje nierzadko poziom glejowy o zabarwieniu szaroniebieskim, pochodzącym od odtlenionych związków fosforowych. □ Gleby płowe, nazywane również pseudobielicowymi lub przemytymi, powstają w klimacie wilgotnym pod lasami mieszanymi i liściastymi. Gleby te spotykamy w sąsiedztwie gleb bielicowych lub brunatnych w różnych rejonach Polski. Powstają z rozmaitych skał macierzystych, najczęściej pyłowych i glin zwałowych.

Charakterystyczną cechą tych gleb jest ich jasna barwa płowa, silne przemycie i odwapnienie oraz przemieszczenie do dolnych części profilu cząstek koloidalnych i minerałów ilastych.

Gleby płowe mają odczyn kwaśny lub słabo kwaśny i zawierają niedużo próchnicy (około 2%). Gleby te zajmują pośrednie miejsce w systemie gleb między glebami brunatnymi a bielicowymi. □ Gleby brunatne spotyka się w różnych częściach Polski. Powstały one z takich samych skał macierzystych, co gleby bielicowe, lecz zazwyczaj zasobnych w węglan wapniowy. Gleby brunatne mogą powstawać pod lasami liściastymi lub z przeobrażenia gleb bielicowych pod wpływem uprawy. Mają one najczęściej barwę brunatną lub szarobrunatną, odczyn ich jest przeważnie obojętny lub słabo kwaśny.